- "Μαμά;"...
- "Ναι" ακούω από κάπου.
Την ψάχνω στο δωμάτιό της, αλλά, τι λέω, αφού στο δωμάτιό της κοιμόνουν. Στο διπλό κρεβάτι, που μου λέει ο μπαμπάς μου να μην κοιμάμαι εκεί γιατί είναι δικό του, αλλά εγώ κοιμάμαι εκεί γιατί μ'αρέσει.
- "Μαμά;"...
- "Έλα Φοίβο μου!"
- "Πού είσαι μαμά;"
- "Στο γραφείο!"
Α ναι... στο γραφείο. Πάω στο γραφείο, και η μαμά διαβάζει πάλι.
- "Πάλι διαβάζεις ρε μαμά;"
- "Τελειώνω Φοίβο μου, υπομονή, λίγες μέρες ακόμα!"
Ναι καλά, έτσι έλεγε κι εχτές. Γιαυτό κι εγώ, ξέρω τι θα κάνω. Θα τα πετάξω τα βιβλία της, για να διαβάζει μόνο παραμύθια. Τον Μπομπ-ο-μάστορα που μ'αρέσει.
Να κι εγώ.